Site logo

Gatunek oraz inspiracje

Portret, zwłaszcza środowiskowy, to chyba najtrudniejsza i zarazem najwspanialsza dziedzina fotografii. Kilka chwil na przedstawienie całego wnętrza portretowanej osoby. Jej zainteresowań, upodobań, przyzwyczajeń i raptem dwie trzy klatki fotograficzne, jedna setna sekundy wycięta z całego życia tak, by ukazała to wszystko, co kształtowało się w człowieku całymi latami.
Lubię też portret w stylu morning beauty, ma w sobie bardzo dużo naturalności, którą bardzo trudno osiągnąć, niby soute, ale piękno i delikatność są mocno zaakcentowane.
Wielkie ikony, ktore wpisały się już na kartach historii fotografii oraz ich następcy z poczekalni sławy...


Peter Linbergh
Zdecydowanie najbliższa mi postać! Specjalista od subtelnych opowieści. Minimalna, oszczędna stylizacja, skupienie na nagiej, czystej sile wyrazu to znaki rozpoznawcze mistrza. Sam przyznaje, że dla niego kobieta jest zawsze ważniejsza, niż jej strój. Lubi wybierać melancholijne scenografie, zaleca stylistom, by modelki były jak najmniej „zrobione”, a więc by niewidoczny był makijaż, a włosy nie nosiły śladów pracochłonnego układania. Styliści mogą przynosić mu tony wyszukanych ubrań, ale on i tak zdecyduje się na prostą koszulkę i dżinsy. „Peter sprawia, że czujesz się najpiękniejszą kobietą świata” – nie szczędziła artyście komplementów modelka Nadja Auermann.




Paolo Roversi
Włoski poeta obrazu, fotograf aniołów. Charakterystyczne oświetlenie znane z jego fotografii bywa nazywane „światłem Roversiego”. Sam mistrz mówi o sobie: „jestem mało wyrafinowanym fotografem robiącym wyrafinowane zdjęcia”. Od początku Roversi wierny jest filmom Polaroid i formatowi 8x10. Zdjęcia najchętniej wykonuje starym Deardorffem i Rolleiflexem. Roversi nieustannie głosi też prymat naturalnego światła nad sztucznym. „To, co dzieje się w moim studio, to domena przypadku, snu, wyobraźni” mówi artysta.




Sir David Bailey
Urodzony w londyńskiej robotniczej rodzinie, Bailey zasłynął jako najważniejszy dokumentalista gorączki swingującego Londynu lat 60. Jego fotograficzne portrety gwiazd, takich jak The Beatles znał cały świat.  Karierę zaczynał jako fotograf mody w magazynie Vogue, z czasem stał się również wybitnym reportażystą. Życie i twórczość Baileya stały się inspiracją dla Michelangela Antonioniego, który wzorował na nim postać głównego bohatera legendarnego „Powiększenia”.



Mario Testino
Magia Testino powoduje, że fotografowany wygląda na jego zdjęciach „the best they ever will”. Jego styl został określony jako „realizm luksusu”, ale lubi czasem przemycić do zdjęć swoje peruwiańskie poczucie humoru. W moim odczuciu równie często potrafi spieprzyć zdjęcia jak wznieść się na wyżyny.




Dr Marian Schmidt
Jest wykładowcą i dyrektorem Warszawskiej Szkoły Fotografii oraz członkiem agencji fotograficznej Rapho w Paryżu. Wykładał także na Wydziale Fotografii w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i w łódzkiej Szkole Filmowej, gdzie w 2002 roku uzyskał tytuł doktora habilitowanego w dyscyplinie artystycznej fotografia. Wielki talent, spełniony artysta i przecudowny wykładowca.




Ruslan Lobanov
Ma 32 lata, mieszka w Kijowie. Pracuje m.in. dla magazynów Playboy, Ego, Cosmopolitan. Jak sam mówi, jego prace to nie tylko nagie ciała, ale także opowieść w każdej fotografii. Ruslan jest dla mnie mistrzem drugiego planu, w jego opowieściach zawsze osadzona jest goła kobieta na tle pięknej architektury. To koszmarnie trudna dziedzina, utrzymać czystość kadru, pozbyć się z niego dziesiątki zbędnych elementów i trzymać linię modelki, do tego zawsze wzorowe światło.

winter in the city. making of from Ruslan Lobanov on Vimeo.



Jan Scholz
Prezentuje inne podejście, w swoich portretach jest niesamowicie delikatny, nigdy wulgarny, odkrywa kobiecą zmysłowość bez męskiej zachłanności. Co ciekawe – fotografuje najczęściej analogowym średnim formatem.

Portrait of Jan Scholz from Charles Crespinet on Vimeo.



Interesująca sesja i jej tajniki
Popatrzcie, jak robią to nasi bułgarscy sąsiedzi:

Nikola Borissov | Sehnsucht | Backstage from Nikola Borissov on Vimeo.